Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013

Ἡ νέα πρόκληση θὰ ὀνομάζεται Καλλίστη!



Ἡ νέα πρόκληση θὰ ὀνομάζεται Καλλίστη!
 
Πόσες φορές, ζωγραφίζοντας τυχαία γιὰ νὰ ξορκίσουμε τὴν ψυχική μας ἔνταση, δὲ βρεθήκαμε μπροστὰ σὲ ὄμορφους καὶ ἐνδιαφέροντες κόσμους πάνω στὸ χαρτί; Στοιχεα, ποὺ μὲ συστηματικὴ δουλειά, θὰ μποροῦσαν νὰ δώσουν πολὺ ἐνδιαφέροντα ἀποτελέσματα! Αὐτὴ τὴ φορά, δυό-τρία πρόχειρα σχέδια ἢ ζωγραφιὲς θὰ μποροῦσε νὰ πεῖ κανείς, εἶναι ἱκανὲς νὰ δώσουν ἀφορμὴ γιὰ μιὰ καινούργια ἔμπνευση. Κι αὐτὲς τὶς στιγμές, πρέπει νὰ παρακαλάει κανεὶς νὰ μὴν τοῦ λείπει ποτὲς ἡ ὄρεξη γιὰ τὴ γέννηση καὶ τὴ δημιουργία νέων εἰκόνων, νέων προκλήσεων καὶ στόχων.
Αὐτὰ εἶναι (ἴσως) τὰ σχέδια γιὰ τὴν Καλλίστη, τὴ νέα οἰκογένεια τῆς Ἀναγραφῆς, ποὺ ἂν ὅλα πᾶνε καλά, θὰ περιέχει πραγματικὰ πλάγια!


Καλλιστῶ
 
Στὴν Ἑλληνικὴ Μυθολογία, ἡ Καλλιστῶ φέρεται ὡς κόρη τοῦ βασιλιᾶ τῆς Ἀρκαδίας Λυκάονα. Τὸ ὄνομά της προῆλθε ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ λέξη «κάλλος», ποὺ σημαίνει ὡραιότης, καλλίστη = ὡραιοτάτη, ἡ ὀμορφότερη.
Ἡ Καλλιστῶ ἦταν ἐπίσης γνωστὴ ὡς μία ἀπὸ τὶς Νύμφες ποὺ εἶχαν δώσει ὄρκο παρθενίας καὶ συνόδευαν τὴν παρθένο θεὰ Ἄρτεμη. Συνδέθηκε μὲ τὸν Δία καὶ γέννησε ἀπὸ αὐτόν, τὸν μεγάλο ἥρωα τῆς Ἀρκαδίας, τὸν Ἀρκάδα. Κατ΄ ἄλλους μύθους, ἡ Ἄρτεμις, ποὺ ἔκρινε πάντοτε αὐστηρὰ τὶς ἠθικὲς παρεκτροπές, ἢ ἴσως καὶ κατ΄ ἄλλους ἡ Ἥρα ποὺ ζηλοτύπησε, τὴν μεταμόρφωσε σὲ ἄρκτο (ἀρκούδα). Ἡ Μαα τότε ἀνέλαβε τὸ μικρὸ Ἀρκάδα γιὰ νὰ τὸν προστατέψει.
Κατὰ μία ἐκδοχή, ἡ Καλλιστῶ, ἀπὸ τὴ σχέση της μὲ τὸν θεὸ Ἑρμῆ ἢ τὸν Δία, γέννησε καὶ τὸν «τραγοπόδαρο» θεὸ Πάνα.
Ὅταν ὁ Ἀρκᾶς μεγάλωσε, μιὰ μέρα ποὺ πῆγε στὸ δάσος γιὰ νὰ κυνηγήσει, εἶδε τὴ μεταμορφωμένη σὲ ἀρκούδα μητέρα του –ποὺ διατηροῦσε ὅμως ἀνθρώπινη σκέψη καὶ νόηση– καὶ ἑτοιμάστηκε νὰ τὴν τοξεύσει. Τότε ὁ Δίας, γιὰ νὰ ἀποτρέψει τὴ μητροκτονία, τὸν μεταμόρφωσε σὲ ἀρκουδάκι κι ἔτσι ὁ Ἀρκᾶς ἀναγνώρισε τὴ μητέρα του. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ Δίας φοβήθηκε τὴν ὀργὴ τῆς Ἥρας, τοὺς μετέφερε στὸν οὐρανὸ καὶ τοὺς μεταμόρφωσε σὲ ἀστερισμούς, βάζοντας τὸν Ἀρκτοῦρο νὰ τοὺς προστατεύει. Ἀπὸ τότε ἡ Καλλιστῶ εἶναι ἡ Μεγάλη Ἄρκτος καὶ ὁ Ἀρκᾶς ἡ Μικρὰ Ἄρκτος.
Γιὰ τοὺς ἀρχαίους Ἀρκᾶδες, ἡ Καλλιστῶ ἦταν ἐθνικὴ ἡρωίδα τὴν ὁποῖα καὶ τιμοῦσαν στὸ Ναὸ τῆς Ἀρτεμιδος, ὅπου βρισκόταν καὶ ὁ τάφος της. Ἦταν μητέρα τοῦ βασιλέως Ἀρκάδα, ἀπὸ τὸν ὁποῖο πῆραν τό ὄνομά τους οἱ Ἀρκᾶδες. Οἱ Τεγεᾶτες μάλιστα εἶχαν ἀφιερώσει ναὸ στὴν Καλλιστῶ μαζὶ μὲ λατρευτικὸ ἄγαλμα στοὺς Δελφούς.

Ἡ Καλλιστῶ ἔδωσε τὸ ὄνομά της στὸν ἕνα ἀπὸ τοὺς 4 μεγάλους δορυφόρους τοῦ πλανήτη Δία (ποὺ ἀνακαλύφθηκε στὶς 7 Ιανουαρίου 1610 ἀπὸ τὸν Γαλιλαῖο), καθὼς καὶ στὸν ἀστεροειδῆ 204 Καλλιστῶ, ποὺ ἀνακαλύφθηκε τὸ 1879.


Πηγή: Ἐγκυκλοπαίδεια Wikipedia
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8E_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29

Πίνακας: «Ἄρτεμις καὶ Καλλιστῶ», Σεμπαστιάνο Ρίτσι, ἐλαιογραφία σὲ μουσαμᾶ, 1712-16, Πινακοθήκη τῆς Ἀκαδημίας, Βενετία, ταλία.

Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2013

Ἡ KS Bouletee ὑποστηρίζει πλέον λατινικά


Ἔχω ξεκινήσει, ἐδῶ καὶ καιρό, τὴ σχεδίαση λατινικῶν στοιχείων γιὰ τὶς γραμματοσειρὲς ποὺ δὲν τὰ ὑποστηρίζουν. Τὸ ἐνδιαφέρον ποὺ ὐπάρχει τελευταία στὸν ἀγγλόφωνο κόσμο –κυρίως στὶς ΗΠΑ– καθιστᾶ ἐπιτακτικὴ τὴν ἀνάγκη γι᾽αὐτὸ τὸ «μακρὺ ταξίδι» τοῦ ἐκλατινισμοῦ. Δὲν εἶναι καθόλου εὔκολο, εἰδικὰ γιὰ τὶς γραμματοσειρὲς ἐκεῖνες ποὺ στηρίζονται σὲ μιὰ αὐστηρὰ ἱστορικὴ (ἢ «βυζαντινὴ») φόρμα (Bouletee, Byzantium, Historia, Xenia). Ἐλπίζω πὼς θὰ μπορέσω νὰ ὁλοκληρώσω τὸ ἐγχείρημα αὐτὸ μέσα στὴν παροῦσα χρονιά.
 

Ἡ γραμματοσειρὰ KS Bouletee εἶναι ἡ πρώτη ποὺ ὑποστηρίζει ἤδη τὸ λατινικὸ ἀλφάβητο! Ἀποστέλλεται δωρεὰν σὲ ὅσους τὴν ἔχουν ἤδη προμηθευτεῖ!

Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2012

KS Fanourios: τελευταίο στάδιο!









KS Fanourios βρίσκεται στὸ τελευταο στάδιο τῆς ὁλοκλήρωσής της. Ἔχουν σχεδιαστεῖ περισσότερα πὸ 400 ζευγάρια συμπλεγμάτων (ligatures) στοὺς πεζοὺς χαρακτῆρες τῆς γραμματοσειρᾶς καὶ πάνω ἀπὸ 80 στοὺς κεφαλαίους. Ὑποστηρίζει πλήρως τὸ ἑλληνικό πολυτονικὸ σύστημα γραφῆς καθὼς καὶ τὸ λατινικὸ ἀλφάβητο. Περιέχει αὐτοματισμοὺς Opentype (features) οὔτως ὥστε τὰ συμπλέγματα νὰ ἐμφανίζονται ἀμέσως στὸ κείμενο, κατὰ τὴν πληκτρολόγηση.

Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2012

Νέα βυζαντινὴ γραμματοσειρὰ KS Fanourios!



KS Fanourios
Νέα ἑλληνικὴ - λατινικὴ βυζαντινὴ γραμματοσειρὰ KS Fanourios μέσα στὸ φθινόπωρο! Γοητευτικὲς καὶ μυστηριώδεις πινελιὲς ἀπὸ τὸ χθὲς!


Τετάρτη 18 Απριλίου 2012

Νέα ἱστοσελίδα γιὰ τὴν «Ἀναγραφή»!




Ἔπειτα ἀπὸ προσπάθειες πολλῶν μηνῶν, ἡ νέα ἱστοσελίδα τῶν γραμματοσειρῶν τῆς «Ἀναγραφῆς» εἶναι πιὰ γεγονός! Οἱ ἀτελείωτες προσπάθειες καὶ ἡ ὑπομονή τοῦ Φανούρη Σισκάκη (WebDesigns) ἀπέδωσαν -θέλω νὰ πιστεύω- καρπούς. Εὔχομαι νὰ εἶναι μιὰ ἱστοσελίδα φιλικότερη καὶ πιὸ χρηστικὴ ἀπὸ τὴν προηγούμενη. Τὰ σχόλιά σας εὐπρόσδεκτα καὶ οὐσιαστικά.

http://www.anagrafi.com/

Κυριακή 1 Απριλίου 2012

Ἑαρινὰ ἔψιλον



«Ναυτίλος»: ἑαρινὰ ἔψιλον
Στάθης Σ., ἐφημερίδα «Ἐλευθεροτυπία», 4/4/2009


[…] κι ἐσὺ γλιστρᾶς τὸ δάκτυλο στὸ τζάμι, ἕνα ἧτα κι ἕνα χὼ

ἀλήθεια, γράφουμε τὰ γράμματα ἤ τὰ ζωγραφίζουμε;
εἶναι ὄμορφα τὰ γράμματα τὰ ἑλληνικά
καὶ τὰ λατινικὰ

τρέχει τὸ χέρι σου καθὼς παρατάσσεις σὲ λέξεις καὶ κενά ἀνάμεσά τους, καθὼς τὰ στολίζεις μὲ ἀραβουργήματα, οὐρίτσες, καμπυλωτές, τεθλασμένες, κλίσεις κομψές, νὰ γέρνουν λίγο, πλάγια, ὅπως τὰ ἑλληνιστικὰ ἀγάλματα ἢ ὅπως

ἔγερνε τὸ λαιμό του ὁ Ἀλέξανδρος μὲ χάρη (ἢ ἀρρώστια) ὄπερ κι ἔγινε μόδα ποὺ τὴ στερέωσαν οἱ γλύπτες στὸν αἰώνα τὸν ἅπαντα ἢ ἔστω τὸν τρέχοντα

κι ὕστερα βάζεις τὶς λέξεις χωρὶς κενὰ ἀνάμεσά τους με κεφαλαῖα -εἶναι κάπως πιὸ ἀγέρωχα- καὶ σχηματίζεις μιὰ φράση σχεδόν ἀκατάληπτη

ὅπως στὶς ἀρχαῖες ἐπιγραφές, ποὺ ὄχι μόνον σὲ μπερδεύει ἡ ὀρθογραφία, ἡ γραμματική, ἡ σύνταξη, ἀλλὰ ἔτσι ἑνωμένες καθὼς εἶναι μεταξύ τους οἱ λέξεις καὶ οἱ προτάσεις, δὲν πιάνεις μία, μόνον κάτι θραύσματα ἐννοεῖς, καὶ τὰ παρατᾶς, Graecum est non legitur, ἑλληνικὰ εἶναι, δὲν διαβάζονται

it’s Greek to me χαριτολογεῖς
κινέζικα, συμπληρώνεις κι ἀφοῦ φχαριστηθεῖς μὲ ὅλα τὰ πρόχειρα λογοπαίγνια ποὺ διαθέτεις, κάθεσαι νὰ γράψεις
τὴν ἴδια φράση βουστροφηδόν -πλάκα ἔχει
καὶ πλέον ἔξω ἔχει φύγει γιὰ ἀλλοῦ ἡ βροχή…

Σάββατο 31 Μαρτίου 2012

Γραφὴ καὶ Ἀνάγνωση

«Γραφή: Ἡ μνήμη τῶν ἀνθρώπων». Georges Jean
Ἐκδόσεις Δεληθανάση, Ἀθήνα, 1991


«Ἡ ἱστορία τῆς γραφῆς διηγεῖται μιὰ παμπάλαια περιπέτεια ἕξι χιλιάδων χρόνων. Ἀπὸ τὶς ὄχθες τοῦ Τίγρητος καὶ τοῦ Εὐφράτη ὡς τὶς ὄχθες τοῦ Αἰγαίου καὶ τῆς Μεσογείου, τὰ κρίσιμα ἐπεισόδιά της ρίζωναν μέσα στὴν καθημερινότητα. Στιλέτο, καλάμι, σουβλί, πένα: τὸ ἐργαλεῖο καθορίζει τὴ μορφή. Καὶ ἡ μορφὴ ἀνθίζει. Μετάδοση μιᾶς μεγαλειώδους κληρονομιᾶς, ἡ γραφή δὲν εἶναι ἄλλο παρὰ ἡ μνήμη τὴς ἀνθρωπότητας».
Εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ὄμορφα βιβλία ποὺ ἔχουν κυκλοφορήσει γύρω ἀπὸ τὴ γραφή.
Άναζητεῖστε το, ἂν καὶ πολὺ φοβοῦμαι, εἶναι δυσεύρετο πιά!